Stojąc najbardziej obciążamy pierwszą i piątą głowę kości śródstopia oraz kość piętową. Pomiędzy tymi punktami przebiegają łuki podeszwowe: poprzeczny i podłużny, tworząc sklepienia stopy. Nadają one prawidłowe ukształtowanie przestrzenne stopy i umożliwiają równomierny rozkład obciążeń.

     

  

Na skutek złego nawyku stawiania i obciążania stopy, niewydolności mięśni krztałtujących te łuki, nieprawidłowego obuwia dochodzi do zaburzenia przestrzennego w obrębie sopy początkowo odwracalnego, z czasem wymagającego interwencji chirurgicznej.
Sopa styka się z podłożem wszystkimi głowami kości śródstopia. Tworzą się narośla, kości się odkształcają, jest ból.

              

Postępować można biernie i aktywnie.
Biernie dobieramy wkładkę podnoszącą sklepienie poprzeczne stopy. Pelotę umieszczamy pod trzonami kości śródstopia, dzięki temu unoszą się one do góry i zmniejsza się nacisk na głowy tych kości.

        

W przypadku palucha koślawego zniekształcenie zaczyna się od pierwszego stawu śródstopno palcowego i postępuje bocznie. Często współistnieje z metatarsalgią.

     

W przypadku ostrogi piętowej nadmierne napięte więzadło podeszwowe, osłabione mięśnie krótkie stopy, napięte ścięgno Achillesa,skrócony mięsień trójgłowy łydki powodują uformowanie się ostrogi kostnej. Okresowo dochodzi do zapalenia tkanek leżących w pobliżu ostrogi i bólu.

   

Do czynnych metod należą rozciąganie, wzmacnianie, masaż. Rozciąganie podeszwy stopy, ścięgna Achillesa, mięśnia trójgłowego łydki, mięśni kulszowo-goleniowych.

  

  

   
Staw skokowy dzielimy na:
– staw skokowy górny, zachodzi w nim ruch zgięcia – zgięcie podeszwowe, i wyprostu – zgięcie grzbietowe,

– staw skokowy dolny , zachodzą w nim ruchy odwracania stopy – inwersji, i nawracania stopy – ewersji.

Górne piętro stawu tworzą kości piszczelowa, strzałkowa i skokowa. Dolne piętro tworzą kości skokowa, piętowa i sześcienna.

Staw wzmacniają więzadła :
– boczne: skokowo-strzałkowe przednie i tylne, strzałkowo-piętowe, skokowo-sześcienne,

– przyśrodkowe: więzadło trójgraniaste.

Mięśnie otaczające staw dzielą się na mięśnie grupy przedniej, tylnej i bocznej.

Grupa przednia to mięsień piszczelowy przedni, prostownik długi palucha, prostownik długi palców.

 

Grupa boczna to mięśnie strzałkowe długi i krótki.

Grupa tylna to mięsień trójgłowy łydki ( tworzą go mięsień płaszczkowaty i brzuchaty łydki zakończone scięgnem Achillesa ),  piszczelowy tylny i zginacz długi palców.

Najczęściej dochodzi do skręcenia stawu skokowego dolnego.
Mechanizm skręcenia to podwinięcie się stopy na skutek zgięcia podeszwowego i inwersji.

Na skutek urazu uszkodzeniu ulegają więzadła boczne a zazwyczaj więzadło skokowo-strzałkowe przednie. Rzadziej dołącza się nadcerwanie więzadła skokowo- piętowego i sześciennego.

     

Ćwiczenia stawu skokowego. Rehabilitacja po skręceniu stawu skokowego.

Rozciąganie mięśnia trójgłowego łydki – zwiększamy zakres ruchu zgięcia grzbietowego.

   

Najpierw próbujemy zgiąć podeszwowo staw napinając mięsień trójgłowy łydki, utzrymujemy napięcie przez 10 sekund, rozluźniamy mięsień i go rozciągamy przez 30 sekund.

Zwiększamy siłe mięśni przedniej grupy.

Zwiększamy siłe mięśni strzałkowych. Te mięśnie wykonują nawracanie – ewersję stawu skokowego dolnego, chroniąc go przed nadmierną inwersją i skręceniu.

  

Ćwiczenia koordynacji, propriocepcji, stabilności.