Elektroterapia — dział lecznictwa fizykalnego, w którym do celów leczniczych wykorzystuje się prąd stały, prądy impulsowe małej i średniej częstotliwości, prądy impulsowe wysokiej częstotliwości:
jonoforeza – określana także jako transfer jonów, polega na wprowadzeniu do ustroju za pomoca prądu stałego związków chemicznych w celach terapeutycznych. Pod działaniem prądu stałego cząstki rozpadają się na jony i gromadzą pod powierzchnią skóry zależnie od polaryzacji elektrody. Rezultaty zabiegu zależą od wprowadzonego leku i charakteru choroby.
galwanizacja – zabieg elektroleczniczy przy użyciu prądu stałego:
-galwanizacja anodowa – uzyskujemy zmniejszenie pobudliwości nerwu i mięśnia na bodziec prądu – działanie przeciwbólowe, łagodzące.
-galwanizacja katodowa – uzyskujemy zwiększoną pobudliwość nerwów i mięśni na bodziec prądu – działanie pobudzające, drażniące.
prądy TENS – metoda zwalczania bólu zarówno przewlekłego jak i ostrego. Tego rodzaju zabieg przyczynia się do zwiększania syntezy endorfin i wydłużania okresu bez dolegliwości bólowych. Wskazania: zespół splotu barkowego, zespół bólowy stawu barkowego, cervvicalgia, skręcenia, zapalenia nadkłykcia, bóle pleców, lędźwi – nerwoból nerwu kulszowego, zespół ścięgna Achillesa, zespół bólowy mięśni, bóle stawów biodrowych, kolanowych, skokowych, zespół bólowy nerwu piszczelowego przedniego.
prądy diadynamiczne – szczególną ich cechą jest działanie przeciwbólowe i przekrwienne. Rozszerzenie naczyń krwionośnych zachodzące pod wpływem prądów diadynamicznych jest silniej wyrażone niż w przypadku działania prądu stałego (galwanizacja i jonoforeza). Prądy diadynamiczne pobudzają włókna autonomiczne układu nerwowego odpowiedzialne za rozszerzenie naczyń, wzmożenie aktywności naczyniowej, lepsze ukrwienie tkanek, usprawnienie ich odżywiania. Wpływ ten ma duże znaczenie praktyczne, szczególnie w leczeniu obrzęków pourazowych, zaburzeń trofiki oraz ukrwienia obwodowego tkanek. Prądy diadynamiczne można wykorzystywać w leczeniu zespołów bólowych, przebiegających ze wzmożeniem napięcia mięśni.
prądy interferencyjne – są przemiennymi prądami średniej częstotliwości modulowanymi sinusoidalnie z małą częstotliwością.
Działanie terapeutyczne:
– przeciwbólowe,
– pobudzanie do skurczu mięśni szkieletowych,
– rozszerzanie naczyń krwionośnych, a związku z tym usprawnienie krążenia obwodowego,
– wpływ na anatomiczny układ nerwowy,
– usprawnianie procesów odżywczych i przemiany materii tkanek, usprawnianie krążenia chłonki.
prądy Traberta – złożone z impulsów o przebiegu prostokątnym, czasie trwania impulsu 2ms oraz czasie przerwy 5ms. Charakteryzują się szczególnie silnie wyrażonym działaniem pobudzającym. Wykorzystywane do wywoływania skurczów mięśni szkieletowych, w których uzyskuje się zmniejszenie ich napięcia.
elektrostymulacja nerwów i mięśni – w wyniku której:
– zapobiega się zanikom mięśni,
– utrzymuje jak największą zdolność do skurczu mięśni ,
– usprawnia się upośledzone mięśnie.
Stymulację wykonuje się w celu rozluźnienia, poprawy wytrzymałości, w stanach zaników mięśniowych, celem poprawy siły.